Bilgiye giden yol
Eski Ankara fotoğrafları hakkında bir sosyal medya platformunda yaptığım paylaşımlar bana uzun yıllar öncesi geçirdiğim Ankara günlerini hatırlattı. Kendimi tanıtayım. İsmim Kemal Mehmet. Yaşım 48. Yeşil gözlü ve uzun yüzlü biriyim. Saçlarım kısa ve kumral. Kaşlarım aynı bir halı gibi
Devam
“Zararlı bir maddenin yazısı mı olurmuş canım?” dediğinizi duyar gibiyim. Aslında olmamalı da. Tabii ki burada tütün güzellemesi yapmak gibi bir niyetim yok. Konu anılar olunca ve sağlığa zararlı da olsa bu madde hayatımızın bir parçası olmuşsa, o zaman konuya
Devam
20 katlı binanın 19.katındaki ofisinden İpanema plajı gözüküyordu. Akıllı bir terapist olarak yaklaşık 10 yıllık çalışmasının sonucunda aylığı 5000R$ ödediği ofisi çok seviyordu. Şehrin kalburüstü kısmı bu semtte oturuyordu çünkü. Müşterileri arasında çok ünlü kişiler vardı. Yale üniversiteisinde psikoloji eğitimi
Devam
Dil aynı insanlık gibi sürekli güncellenip yenilenen bir olgu. Sürekli yeni kelimelerin türetildiği ve değişken bir oluşum. 1970’li yıllarda hatta 12 Eylül Darbesinden sonra bile Mizah dergileri Türkiye’de muhalefetin bel kemiği olmuştur. Gırgır, Fırt, Çarşaf gibi dergiler de bu tarz
Devam
Bu ay kendi kendime dedim ki her gün bir yazı yazabilir misin? Her gün değişik bir konu bulabilir misin? Bulurum ve yaparım dedim. İnanın kolay değil. Her gün aynı şeye odaklanma ve bir rutin yaratmak gerçekten emek istiyor. Öncelikle bir
Devam
Bu okula müdür olmak istemim sebebi “Müdür” olmak değildi. Ünvan, koltuk falan değil. Sadece ünvan olursa hem kendime hem de okuldaki herkese dolay yoldan kötülük etmiş olurdum. Amacım yardım etmek olacaktı. Her konuda insanlara, kendime yardımcı olmak. O sabah bu
Devam
Küçüklüğümden beri Matematik derslerini hiç anlamadım. Anlamadıkça, bilemedikçe üstüme gelen ve bağırıp çağıran ebeveynlerimin sabırsız ve sevgisiz tepkileriyle bu dersten nefret ettim. Nefret aslında korkunun bir ürünüdür. İçimizdeki korkunun tetiklediği bir kara noktadır. Korku kızgınlığı, kızmak ise nefreti getirir. Nefret
Devam
Bu yazıyı yazarken “Μη μου ξαναφύγεις πια” “Mi Mou Ksanafigis pia” yani “Beni bir daha bırakıp kaçıp gitme” isimli şarkısını dinlediğim Sotiria Bellou’yu saygıyla ve hürmetle anıyorum. Sotiria Bellou Yunanistan’ın en ünlü Rebetiko şarkıcılarından biridir. Roza Eskenazi, Rita Abatzis gibi
Devam
Orada bir saray var uzakta o saray bizim sarayımızdır. Gitmesek de görmesek de o saray bizim sarayımızdır. Evet, Atina şehrinin yaklaşık 30km kuzeyinde Kraliyet ailesine ait ormanlık bir arazide terk edilmiş şekilde duran bir saray var. Bana göre büyükçe bir
Devam
İstanbul’dan gelen biri olarak bana öncelikle küçük ve kompak gelen bu şehrin zaman geçtikçe aslında küçük bir alana yayılmadığını görmeye başladım. Şehrin ana merkezi 3 tane meydandan oluşuyor. Syntagma, Monstraki ve Omonia meydanları. Monastraki antik Akropolün altına denk düşüyor ve
Devam
Bir gün Atina’nın merkezinden elektriko ( tren) ile Pire’ye gidiyorum. Elektriko aynı bizim Yenikapı-Kirazlı Metro hattı gibi bazen yer altından bazen yer üstünden giden bir tren. Çok eski 1860larda yapılmış bir hat. Tavros istasyonunda inip sağo sola bakıp yürümeye başladım.
Devam
Atina demek “Duvar Yazısı” demek. Duvar Resimi demek. Nasıl demokrasi , Akropolis gibi gerçekleri varsa Atina’nın duvar yazısı ve Anarşi’de bu şehrin gerçeklerinden biri. Televizyon’da her sabah kundaklanan bir iş yeri, Elçilik binası, Devlet dairesi görebilirsiniz. Bu anarşist grubun ismi
Devam
Yunanistan’da yaşayanların bildiği özelliklerden biri de kırmızı etle pişmiş yemeklere tarçın atma adetidir. Tas Kebabı, İskender Kebab Sosu, Kıymalı Lazanya, Lahmacun, Kıymalı Bamya, Dana Rosto. Kırmızı etle yapılmış ne söylerseniz tarçın tadı alıyorsunuz. Türkiye’de eskiden böyle bir adet vardı belki?
Devam
Hristiyanlık inancında “Nazar” yani birinin gözüyle size kötü enerji vermesine inanılmaz. Bu İslam inanışına ait ülkelerde görülür. Yunanistan’da bulunun Ortodoks inancında ise “Nazar” yani göze gelme vardır.Bu şekilde inanıp sizde Nazar olduğunu söyleyerek Yaşlı ninenize giderseniz, o size haç çıkartarak
Devam
Yunanistan’da yaşan Türkler arasında genelde bir tartışma vardır. “Yemekleri bizim gibi yapamıyorlar” Yunanistan’da ortak yemeklerimizin bir çoğu yapılmakta. Bazen aynı isimler kullanılıyor bazen ise aynı yemeğe farklı isimler vermiş oluyorlar. Döner-Giro, Baklava-Baklava, Musakka-Musakka, Yalancı Dolma-Yalancı Dolmades, Kebap-Kebap, Şiş-Suvlaki, Lokum-Lokumi, Lokma-Lokmades
Devam