Kış akşamları çok çabuk hüzün çökerdi bizim semte. Önce ağaçlardaki kuşların cıvıltısı azalır, ağaçların gölgesinin karanlığı etrafı kaplamaya başlardı. Çıplak ağaçların insan gövdesi gibi kol bacakları andıran gölgeleri bakımsız otların üzerini örterdi. Hava daha bir soğur, keskin bir kömür kokusu
DevamOdalarda Işıksızım: Tozkoporan’da Bir Akşam

