Bilgiye giden yol
Bazen kendimi aynı Evliya Çelebinin hikayesindeki gibi hissediyorum . Kendisinin anlattığına göre bir rüya üzerine meşhur gezilerine başladı. 1040 Muharrem ayının Aşure Gecesi (19 Ağustos 1630) gördüğü rüya şöyledir: Rüyasında İstanbul’da Yemiş İskelesi civarında Ahi Çelebi Camii’ndedir. Orada muazzam bir
Devam
Hafta sonu çalışmıyorum. Hafta içi tüm gün evden çalışıyorum. O yüzden ruhum açıklık yerlere gitmek istiyor. Yeşil ve doğa görmek istiyorum. Yeni yerler görmek bana heyecan veriyor. Bana enerji katıyor. Yeni rotalar ve yeni maceralar her zaman var. Hafta sonu
Devam
Hata yaparım diyerek bir çok şeyi ertelediğimi biliyorum. Hata yapmaktan kaçmak aslında yaşamaktan kaçmak oluyor. Hayatı yaşamak denemek demek. Denemek, görmek ve risk almak demek. O yüzden piyangodan para çıksa dünyayı dolaşarak yerim o parayı. Zaten hep dünyayı dolaşma ihtiyacım
Devam
Ben on dört yaşındayken taşındığımız apartmanda 26 sene yaşadık. Çocukluğumu geçirdiğim binada kapı komşumuzun iki oğlu vardı. Aynı bizim gibi. İki kardeş. Kardeşlerin büyüğü Hasan ile çok yakındık. Birlikte zaman geçirdiğimiz için bir birimizi çok iyi tanıyorduk. Kırk beş yaşıma
Devam
Bir hafta öncesinden internet üzerinden Yunanistan-Türkiye basketbol maçını aldım. Yunanistan her yıl bu zamanlarda hazırlık için bir basketbol turnuvası düzenliyordu. Akropolis Basketbol Turnuvası. Bir basketbol sever olarak kesin bu maça gitmeliydim. Yunanistan, Polonya, Gürcistan ve Türkiye davet edilmişti. Maçlar OAKA
Devam
En uyuz olduğum şeylerden birisi bana yapacağım şeyin söylenmesidir. Ayrıca ben sormadan bana tavsiye verilmesidir. Ben kimseye tavsiye vermiyorum. Kendimce öğrendiklerimi sizinle paylaşıyorum. Televizyonda bize gösterilen şeylerin hepsi düşüncelerimizi yönetmek için yapılan yayınlar. Özellikle haberler. Bu haberleri izlemek yerine kitap
Devam
1972 yılının soğuk bir 10 Kasım günü dünyaya gelmişim. Sirenlerin çalındığı ve Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde bulunan herkesin topluca ağladığı bir gün. Herkesin karalar bağladığı ve ağladığı bir gün. Başbakan Özal son verene kadar bu ağlama ve karalar bağlama günü
Devam
Yunanistan ve yaşadığım Atina şehri yine hummalı ve hareketli bir Mayıs ayına daha merhaba diyor. Hz. İsa’nın göğe yükseldiğine inanan Hristiyan Ortodokslar için bugünden itibaren 5 günlük dini ve resmi tatil pandemi dolayısıyla sakin geçiyor. Kuzu eti alımı ve alış
Devam
10 m2lik bir odadan yaklaşık 10 gün boyunca gördüğüm manzara aynıydı. Sotiria hastanesinin giriş katındaki odamdan kocaman bir korunun yeşil ve siyah çam ağaçları gözüküyordu. Yeşil ve siyah güzelliğin kokusu da odamdan içeri giriyordu. Mis gibi çam kokusu ve yeşil
Devam
10 gün tecrit ve hastalık döneminde yapamadığım şeylerden biri de yazmaktı. Tam bilinçli olarak hastaneye gitmediğim için yanıma ajandamı almamıştım. Sonra da eşimin gönderdiği kitaplar ve telefonla oyalandım. Gerçekten yazacak çok duygu birikti içimde. Bunları her gün paylaşmak beni rahatlatıyor.
Devam
Değerli okuyucularım. Korona salgını yeni yılda tüm ailemi ziyaret etti. Önce Ocak ayında babamı aramızdan aldı. Sonra Annem, Kızım, Eşim ve en son ben hepimize zor günler yaşattı. Ben hastalığı ağır yaşayanlardanım. Çünkü hastalık için belli bir ilaç yok. Verilen
Devam
Atina’nın Kolonos semti Atina şehrimizde oturan Türkler tarafından pek bilinmez. Bu semt şehrin hem göbeğinde hem de dışında kalmış bir semttir. Aslında şehre çok yakındır ama aynı zamanda terstir. Bu semtte üç önemli yer vardır. İlki Larissa İstasyonu. Bu istasyon
Devam
Atina metrosu toplam Üç hattan oluşuyor. Bugün Hat 2 yani Kırmızı Hat üzerinde bulunan Syngrou-Fix metro istasyonundan bahsedeceğim. Atina ile şehrin dışında bulunan ilçeleri bağlayan Andrea Syngrou Bulvarının tam üzerinde bu istasyon. Bu ilçeler Nea Symirni, Kallithea, Paleo Faliro. Şehrin
Devam
Atina apartman ormanı içinde belirli yeşil vahalar vardır. Likavitos Tepesi, Ştrefi Tepesi, Musion Tepesi, Milli Bahçe, Kalimarmaro Stadı, Akropolis gibi. İşte bunlardan birisi de Metz semtinde bulunan şehrin en eski modern mezarlığı olan Atina Birinci Mezarlığıdır. Mezarlık olarak değil sanki
Devam
Yaklaşık 1 aydır süren Karabağ savaşı 3 kez ateşkes ilan edilmesine rağmen hala devam ediyor. Savaşın acısını sadece onu yakından yaşayanlar bilir. Size 25 sene evvel başımdan geçen bir anımdan bahsedeceğim. 1995 yılında Azerbaycan Respublikasının Bakü şehri Karabağ’dan sürülmüş olan
Devam