Bilgiye giden yol
Atina metrosunu her gün kullanan insanlar çok iyi bilir. İçinde bulunduğunuz tren ne zaman merkezi istasyon olan Sintagma’ya gelse yunanca ve İngilizce anons yapılır. “Aya Marina- Doukissis Plakentias-Havaalanı metrosu için aktarma yapabilirsiniz” Anonsu yapan hanımın yunanca ses ve tınısı kulaklarınızda
Devam
Yunanistan diyarında yaşayan bir insanı her gün,24 saat, 50 saniyede bir duyacağı slogandır bu. “Oyunu yaşa, oyuna katıl” gibi bir mana taşıyor Yunanca. Yunan Milli Piyango şirketinin (OPAP) her türlü basın, yayın organında sürekli yaptığı reklamlarda bu anons yapılır. İnsanın
Devam
1972 doğumlu birisi olarak büyüdüğüm yıllarda TRT ekranında ve TRT radyolarında duyduğumuz şarkıcılar belliydi. Barış Manço, Cem Karaca, Edip Akbayram, Erkin Koray, Ersin ve Dadaşlar. Bu liste çok uzun tabii ki. Yaptıkları müzik bugün bile çağın ötesinde bence. “Progresif Rak”
Devam
“Çocuğun gördüğü düştür barış. Ananın gördüğü düştür barış. Ağaçlar altında söylenen sevda sözleridir barış. Akşam alacasında, gözlerinde ferah bir gülümseyişle döner ya baba elinde yemiş dolu bir sepet; ve serinlesin diye su, pencere önüne konmuş toprak bir testi gibi ter
Devam
Salgın yüzünden eve hapsedildiğimizin haberini 1,5 haftalık iken öğrendim. Televizyonda Yunanistan başbakanı Yunan halkına seslenip bu zor günlerde onlardan destek istedi. Evde kalıp bu salgının yayılmaması için destek vermelerini rica etti. Şunu belirteyim.Ben küçük bir ev köpeğiyim. Kısaca adım JB.
Devam
Sotiria Bellou dünyaca ünlü Yunan Rembetiko Şarkıcısıdır. Burada onun hikayesini tam olarak yazmamıştım. Bugün onun hikayesini yazacağız.Sotiria Bellou. 22 Ağustos 1921’de Halkida’nın bir köyünde doğdu. Altı yaşına kadar büyükannesi ve büyükbabasyla birlikte yaşadı.Dört kardeşi daha vardı. Dedesi bir rahipti. Anne
Devam
Sabahın çok erken saatlerinde Kadıköy’den kalkan Adalar vapuruna el ele bindiler yine. Tam 33 senedir yaptıkları gibi. Her sabah bu vapura binip yaz kış kar kıyamet demeden Büyükada çarşısında bulunan Cenevizlilerden kalma bir binada bulunan ev yemeği lokantasını açmaya gidiyorlardı.
Devam
Tütün kokusu ile rakı kokusunun karıştığı küçük oda gereğinden fazla ısınmıştı. Evin küçük penceresinin soğuktan camları buharlaşmıştı. Buğulanmış camlardan Marmara Denizi gözükmez olmuştu. Zeytinburnu açıklarına demirlemiş kum kosterlerini görmek için üzerimdeki orlon kazağımı cama sürdüm. Turuncu renkli kazağımın içine giren
Devam
Bu ay kendi kendime dedim ki her gün bir yazı yazabilir misin? Her gün değişik bir konu bulabilir misin? Bulurum ve yaparım dedim. İnanın kolay değil. Her gün aynı şeye odaklanma ve bir rutin yaratmak gerçekten emek istiyor. Öncelikle bir
Devam
Bu okula müdür olmak istemim sebebi “Müdür” olmak değildi. Ünvan, koltuk falan değil. Sadece ünvan olursa hem kendime hem de okuldaki herkese dolay yoldan kötülük etmiş olurdum. Amacım yardım etmek olacaktı. Her konuda insanlara, kendime yardımcı olmak. O sabah bu
Devam
Küçüklüğümden beri Matematik derslerini hiç anlamadım. Anlamadıkça, bilemedikçe üstüme gelen ve bağırıp çağıran ebeveynlerimin sabırsız ve sevgisiz tepkileriyle bu dersten nefret ettim. Nefret aslında korkunun bir ürünüdür. İçimizdeki korkunun tetiklediği bir kara noktadır. Korku kızgınlığı, kızmak ise nefreti getirir. Nefret
Devam
Bu yazıyı yazarken “Μη μου ξαναφύγεις πια” “Mi Mou Ksanafigis pia” yani “Beni bir daha bırakıp kaçıp gitme” isimli şarkısını dinlediğim Sotiria Bellou’yu saygıyla ve hürmetle anıyorum. Sotiria Bellou Yunanistan’ın en ünlü Rebetiko şarkıcılarından biridir. Roza Eskenazi, Rita Abatzis gibi
Devam
Orada bir saray var uzakta o saray bizim sarayımızdır. Gitmesek de görmesek de o saray bizim sarayımızdır. Evet, Atina şehrinin yaklaşık 30km kuzeyinde Kraliyet ailesine ait ormanlık bir arazide terk edilmiş şekilde duran bir saray var. Bana göre büyükçe bir
Devam
İstanbul’dan gelen biri olarak bana öncelikle küçük ve kompak gelen bu şehrin zaman geçtikçe aslında küçük bir alana yayılmadığını görmeye başladım. Şehrin ana merkezi 3 tane meydandan oluşuyor. Syntagma, Monstraki ve Omonia meydanları. Monastraki antik Akropolün altına denk düşüyor ve
Devam
Bir gün Atina’nın merkezinden elektriko ( tren) ile Pire’ye gidiyorum. Elektriko aynı bizim Yenikapı-Kirazlı Metro hattı gibi bazen yer altından bazen yer üstünden giden bir tren. Çok eski 1860larda yapılmış bir hat. Tavros istasyonunda inip sağo sola bakıp yürümeye başladım.
Devam