Bilgiye giden yol
Türkçede kullanılan bu iki kelime de “Politika” ve “Siyaset” başka dillerden bize geliyor. Politika Yunanca bir kelime. Kökeni “Poli” yani şehirden geliyor. Eski Yunan’da tek bir şehir gibi şehir vardı. O da şu an ki İstanbul. Politika Yunanca “πολιτική” yani
Devam
İzlediğim bir komedi skeci beni eski günleri ve okuduğum en değerli köşe yazarlarından olan Çetin Altan ve onun makale köşesinin ismini hatırlattığı. Ayrıca TİP milletvekili olarak TBMM ‘de 19 Şubat 1968 de linç edilmekten son anda kurtulup feci şekilde dayak
Devam
İlk okuduğum hikayesi Sarnıç hiç bir zaman aklımdan çıkmaz. Kemalettin Tuğcu falan da okudum çocukken ama Sait Faik hikayesinde bahsettiği durumları o kadar detaylı ve çok yönlü anlatır ki sanki kendiniz o anda ve o yerde bulursunuz. Dikkatli bir şekilde
Devam
Dar gelirli bir ailenin 1980’li yıllarda dahi Fenerbahçe semtinde oturması bir mucizeydi. Bizim gerçi dar gelirliden esnaf-dükkan sahibi konumuna geçmemiz daha yeni olmuştu. Adalar manzaralı bir evde kiracı olmamız tamamıyla arkadaşlık ve dostluğun o dönemde daha derin olmasından sebepti. İstanbul’da
Devam
Hayatta yaşadığımız duygular her zaman öğrendiğimiz ve genlerimizde olan olguların birleşmesi ile gelişir. Hayat bulur ve eylemlere dönüşür. Gözlemleme ve yaşanmışlık yani hayat tecrübesi ile insanlar bu duygulara sahip olur. Bildiğimiz beş duyu aracı gibi bilmediğimiz duyumsama aracına da 6.his
Devam
Çok küçükken Anna Karanina ve Savaş ve Barış kitaplarını okudum. Ondan sonra elime hiç Lev Tolstoy kitabı geçmedi. Bir gün yeni İstanbul havaalanından gelirken D&R mağazasında girdim bir baktım bu klasik kitaplar indirimde. Dostoyevski ve Tolstoy kitabı aldım dört tane.
Devam
Gezgin birisinin gezerken gece kalmak için bir yere ihtiyacı oluyor. Evliya çelebi zamanında bu işlevi kervansaraylar ve hanlar yerine getiriyormuş. Daha sonra ise bun yerine oteller ve pansiyonlar aldı. Ayrıca her zaman evlerinin bir odasını kiraya verenler ya da evinin
Devam
Herhalde çocukluğumdan beri görmek isteyip de göremediğim şehirlerden birisiydi. Benim için gerçekten duygusal bir geziydi. Çünkü dedem bir Selanikli. Kökümün olduğu şehri 6 sendir Yunanistan’da yaşayıp da ziyaret etmediğim için kendime biraz daha kızdım. Sonunda otobüs bileti alıp gittim Selanik
Devam
Sene 1982 yaşım 10. Fenerbahçe’de şimdi yıkılmış olan “Kaya Palas” isimli gökdelenin bahçesindeki nizami potada basketbol oynuyoruz. Ribaunt için yükseldiğim de top çembere çarptıktan sonra sekip havaya doğru yükselmekte olan yüzük parmağımın üzerinde zıpladı. Parmağım topun baskısıyla içine girdi. Yaşadığım
DevamBu akşam Amin Maalouf kitaplarından bir çeşitleme yapmak istediğim için bu yazıyı yazdı. Yazarın ilk okuduğum kitabı “Semerkant” uzun yıllarca önce okudum. Belki 20 yıl olmuştur. YKY o zamanlar çok değerli eserleri ilk basan yayıneviydi. Başlıktaki “Semerkant ve Doğunun Limanlarını”
Devam
1978 yılının bir eylül ayında Dr. Lütfi Kırdar ilkokul 1-A sınıfında başladım ilkokula. Dar gelirli konutlarının ilkokulu. O zamanlar kırsal alan olan Davut Paşa Kışlasının yakınındaki semt o bölgeye kurulmuş fabrikalara da ucuz işçi sağlıyordu. 1972 Kasım ayı doğumlu olduğum
Devam
İnsan aslında kendi kendisine karşı bile bir muamma. Kapalı kutu. Yani insan dışardan gelen uyarılara, sözlere, düşüncelere, fikirlere bakmadan evvel kendisini sakin bir kafayla durup izlemesi lazım. Yani böyle sakin kalıp kendisini izlediğinde kendisinin gizemli yanını görebiliyor. Kendini keşfetmek böyle
Devam
İnsan çocukluğunda kültürel zenginliğinin farkına daha doğrusu insan olarak kendi zenginliğinin farkına varamıyor. Ancak zaman geçip bu zenginliklerin nasıl hayatını güzelleştirdiğini anlayınca elindeki kıymetin değerini de anlamış oluyor. Ben çok kültürlü bir ailenin çocuğu olarak tüm bu kültürlerin birleştiği bir
Devam
Evet bu başlık benim ilk makalemdi. Sanırım 2005 yılında yazmıştım. Yazdıklarımı bilgisayarda tutmaya başladığım ilk zamanlardı. Çünkü 1990’lı yıllarda ikinci el bir daktilo aldığımı hatırlıyorum. 1991 yılıydı sanırım. İşte ilk makalemde daha önce erkek kardeşim Okan’a el yazısı ile yazılmış
Devam
İnsanın en büyük zenginliğinin yaşamışlık ve bu yaşamışlığın da farkında olmak olduğunun farkına vardım bugünlerde. İşte bu çok değerli yaşamışlık olgusu yani hayatı deneyimlemek ve yaş almak insana çok kıymetli bir hazine kazandırıyor. Yaşadıklarını muhasebe edip bu anda kullanmak gibi.
Devam