Bilgiye giden yol
“Titanic te Rubaiyat! Doğu nun çiçeği Batı nın Çiçekliğinde! Ey Hayyam! Yaşadığımız şu güzel anı görebilseydim!” Amin Maalouf, “Afrikalı Leo”dan (YKY, 1993) sonra bu kez Doğu ya, İran a bakıyor. Ömer Hayyam ın Rubaiyat ının çevresinde dönen içiçe iki öykü…
Devam
Size yine bugün bir kitaptan bahsedeceğim. Beyaz kapak üzerinde yarı çıplak yatan bir kadın portresi vardı kitabın. Can yayınlarından yayınlanmıştı yine bir tavsiye üzerine almıştım kitabı. Baştan hiç şans vermiyordum kitaba. Hiç tanınmamış bir yazardı. Ünlü değildi. Sene 1990ların ortası
Devam
Netflix ana ekranında bir akşam tembel tembel dolaşırken birden Türk yapımı bu filmi görüp fazla araştırmadan “İzle” tuşuna basıp bir solukta izledim. Ben çok beğendim. Bana eski filmlerin tadını veren bir senaryo ile çok değerli ve ünlü oyuncuların birinci sınıf
Devam
Sanırım ilk okuduğum kişisel gelişim, psikoloji tarzı kitap 1990ların başında John Gray’in yazdığı “Erkekler Mars’tan , Kadınlar Venüs’ten” kitabıydı. Bu kitaptan sonra onlarca kişisel gelişim kitabı okumuşumdur. Bu kitaplardan ne kadar çok okursanız okuyun eğer cesaret edip hayata meydan okumuyorsanız
Devam
Uzun yıllardır okumak istediğim kitabı 4 gün içinde okudum. Son yıllarda en çok okunan kitaplar arasına girmişti. Nasıl olduysa bir şekilde elime geçti. Yapı Kredi Yayınlarından yayınlanmış baskısını okudum. 1940’lı yılların Türkçesi ile yazılmış. Eser 1930’lu yılların Almanyası ile Ankara’da
Devam
Bazen kendimi aynı Evliya Çelebinin hikayesindeki gibi hissediyorum . Kendisinin anlattığına göre bir rüya üzerine meşhur gezilerine başladı. 1040 Muharrem ayının Aşure Gecesi (19 Ağustos 1630) gördüğü rüya şöyledir: Rüyasında İstanbul’da Yemiş İskelesi civarında Ahi Çelebi Camii’ndedir. Orada muazzam bir
Devam
Uçakla Tiran’a vardıktan sonra 2 gün kalıp Arnavutluk’un kuzeyine doğru yola çıktım. Tiran’dan yaklaşık otobüsle 1 saat 20 dakika uzaktaki İşkodra’ya vardım. Tatilde en sevdiğim şey çok plan yapmamak. O ülkeye gittikten sonra ne yapacağıma karar veriyorum. 7 gün ayırdığım
Devam
Dün gibi hatırlıyorum Sezen Cumhur Önal “Still Got The Blues for you” şarkısını ” Bluzun hala bende saklı” diye anons etmişti. Sene 1986 falandı. TRT ikinci kanalında “Müzik Yelpazesi” programını sunuyordu. Uzun ömürler dilerim. ” Blues” melankoli, hüzün demek aslında.
Devam
Eskiden radyo dinlerken ailemiz içinde çalacak olan şarkıyı bir birimize tutardık. Yani bu şarkıyı senin için diledim derdik. O zaman için bir hoşluktu bu. Bu şekilde hassas ve duygusal olan kalplerimizi önere ederdik. Teknoloji gelişti artık ve yapay zeka bu
Devam
Aslında gezi yazısı yazmayı planlarken gidip bir gündelik hayata dair bir makale yazmayı planlamamıştım. Son yurtdışı gezimde yaşadığım AB ülkesinden çıkıp iki AB ülkesi olmayan ülkeye girince ne kadar teknoloji bağımlısı olduğumun farkına vardım. Beni ne zamandır rahatsız eden farkına
Devam
Arnavut kardeşlerim alınmasın bu benzetme daha önce Arnavutluk’ta bulunmuş bir arkadaşıma ait. “Nereye benziyor oğlum?” diye sorunca “Bağcıların büyüğü abi” dedi. Dedim nasıl lan? Gidince dediğini yaşamış oldum. Aslında hiç bir şey yaşanmadan anlaşılmıyor. O yüzden ne yapıp edip gezebildiğim
Devam
Bu yazıyı yazma sebebim bir haftadır önce dünya sonra Türkiye olarak etkisi altında olduğumuz felaketler. Felaketlerin yaşattığı acılar ve verdiği duygular bizi çeşitli yerlere ve yönlere yöneltir. İnsanlık olarak bizi şekillendirir. Hem sosyolojik hem de psikolojik. Baba tarafım Maraş-Elbistan- Malatya
Devam
Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde, pireler kuaför , develer influencer satıcıyken, ben annemin pusetini tıngır mıngır sallarken çok yakın bir ülkede bir prenses yaşarmış. Yaşarmış yaşamasına ama prenses olduğunu bilmezmiş. Sapsarı saçları lüle lüle olan
Devam
Amerika Birleşmiş Devletlerinin birleşmiş eyaletlerinden birisine yine ekmek parası için gittiğim günlerden birisiydi. Hiç bir şey hissetmediğim sadece aç kalırım da ölürüm veya lan işsiz kalırım etraf laf eder top mop der diye çalıştığım işlerden biriydi. Sipariş alacağım kesin almalıyım
Devam
Bu akşam izlediğim benim 12.Dünya Kupası finali. İzlediğim ilk dünya kupası finalinde 6 yaşındaydım. Sene 1978 ve Büyükçekmece Sinbad isimli Devre Mülk yazlıktayız. O zamanın süper lüks yerlerinden birisi. Aşırı modern geliyordu bana. Teyzemin yazlığındayız. Yazlık sinemada bir akşam önce
Devam