Bilgiye giden yol
Allah rahmet eylesin, Özkan Uğur Ağabeyi 8 Temmuz 2023 yılında kaybettik. Çocukluğumuzun sevdiğimiz bir değeri daha hakkın rahmetine kavuştu. “Değişmez taka tuka” ölüm Özkan ağabeyi de ziyaret etti. 3 sefer lenf kanseri olup iyileşen bir insan. Enerjisinin, deliliğin onu iyileştirdiğini
Devam
Hayatta en sevdiğim şey “Yapma! Gitme! Edemezsin! Başaramazsın!” denilen şeylerin tam tersini yapmaktır. Bu şekilde çok geliştim ve benim için sanki hayatın en güzel anları bu anlardır diyebilirim. İnsanlar bu şekilde bir tepki veriyorlarsa demek bunda bir hayır vardır diye
Devam
1990’lı yılların başıydı. Carlos Menem Arjantin Başbakanı olduğunda ilk kez duymuştum. “El Turco” sözcüğünü. İspanyolca Türk demek olan bu sözcük 1800’lü yıllarda Osmanlı İmparatorluğu sınırları içinde bulunan “Suriye” ve “Lübnan” kökenli insanlar için kullanılıyordu. Osmanlı pasaportu ile Güney Amerika’ya geldikleri
Devam
Uzun süre açık kalmaktan ısınmış telefonumun elimi terlettiğini fark edince yatağın üzerine koydum. Kendisine bakmaya başladım. Bağımlılık yapmış olan her şeyde sevginin uçup yerine korkunun aldığının anlamını yeni kavramaya başladım. Hemen aklıma “Selvi Boylum Al Yazmalım” filmindeki ünlü repliğin ilk
Devam
1970’lı yılların Türk filmlerinde çalan müziklerden birisini duyduğum zaman sanki ışınlanma makinesine girip o yıllara gidiyorum. Şarkıların kulaklarımdan yaydığı tınılar, o şarkıları duyduğum anları ve yılları birden önüme getiriyor. Bunu hissedebilmek için bu şarkıları çalarken sosyal medyaya girmemek ve tek
Devam
Evrim Teorisine göre maymunlarla yakın akrabayız. Genlerimizde %98,8 gibi benzerlik var. Bazı maymun türlerinde şempanzelerde kin ve öfke çok yüksek. Yiyeceğini çalan bir başka şempanzeyi plan yaparak kafasına taş ile ezip cesedi üzerinde zıplayan türler var. Bize yanı Homo Sapiens
Devam
Son yazımda “Arbeit Macht Frei” yazım Nazilerden bahsedilmiş sanıldı. Aslında anlatmak istediğim hayatımızın tüketim toplumu ile “Toplama Kamplarına” dönüştürüldüğünü düşündüğümü anlatmak istedim. Bir ev ve araba almak için hayatımızı sadece çalışarak geçirdiğimiz hayatlarımızın aslında kölelik üzerine kurulu olduğunu anlatmak istedim.
Devam
Bazı insanlar gece yaşamayı sever. Gecenin sessizliğinde ve karanlığında insan ayrı bir ruha bürünür çünkü. Hayatın bir başka yüzüdür. Gecenin karanlığı. Her şey karanlık bir örtünün altındadır. Gizemlidir. Net seçilemez dünya. O siyah örtünün altında her şey gizlidir. Gün olmadan
Devam
İzlediğim bir komedi skeci beni eski günleri ve okuduğum en değerli köşe yazarlarından olan Çetin Altan ve onun makale köşesinin ismini hatırlattığı. Ayrıca TİP milletvekili olarak TBMM ‘de 19 Şubat 1968 de linç edilmekten son anda kurtulup feci şekilde dayak
Devam
Hayatta yaşadığımız duygular her zaman öğrendiğimiz ve genlerimizde olan olguların birleşmesi ile gelişir. Hayat bulur ve eylemlere dönüşür. Gözlemleme ve yaşanmışlık yani hayat tecrübesi ile insanlar bu duygulara sahip olur. Bildiğimiz beş duyu aracı gibi bilmediğimiz duyumsama aracına da 6.his
Devam
İnsan aslında kendi kendisine karşı bile bir muamma. Kapalı kutu. Yani insan dışardan gelen uyarılara, sözlere, düşüncelere, fikirlere bakmadan evvel kendisini sakin bir kafayla durup izlemesi lazım. Yani böyle sakin kalıp kendisini izlediğinde kendisinin gizemli yanını görebiliyor. Kendini keşfetmek böyle
Devam
İnsanın en büyük zenginliğinin yaşamışlık ve bu yaşamışlığın da farkında olmak olduğunun farkına vardım bugünlerde. İşte bu çok değerli yaşamışlık olgusu yani hayatı deneyimlemek ve yaş almak insana çok kıymetli bir hazine kazandırıyor. Yaşadıklarını muhasebe edip bu anda kullanmak gibi.
Devam
“Titanic te Rubaiyat! Doğu nun çiçeği Batı nın Çiçekliğinde! Ey Hayyam! Yaşadığımız şu güzel anı görebilseydim!” Amin Maalouf, “Afrikalı Leo”dan (YKY, 1993) sonra bu kez Doğu ya, İran a bakıyor. Ömer Hayyam ın Rubaiyat ının çevresinde dönen içiçe iki öykü…
Devam
Size yine bugün bir kitaptan bahsedeceğim. Beyaz kapak üzerinde yarı çıplak yatan bir kadın portresi vardı kitabın. Can yayınlarından yayınlanmıştı yine bir tavsiye üzerine almıştım kitabı. Baştan hiç şans vermiyordum kitaba. Hiç tanınmamış bir yazardı. Ünlü değildi. Sene 1990ların ortası
Devam
Bazen kendimi aynı Evliya Çelebinin hikayesindeki gibi hissediyorum . Kendisinin anlattığına göre bir rüya üzerine meşhur gezilerine başladı. 1040 Muharrem ayının Aşure Gecesi (19 Ağustos 1630) gördüğü rüya şöyledir: Rüyasında İstanbul’da Yemiş İskelesi civarında Ahi Çelebi Camii’ndedir. Orada muazzam bir
Devam