Bilgiye giden yol
Uzun süre açık kalmaktan ısınmış telefonumun elimi terlettiğini fark edince yatağın üzerine koydum. Kendisine bakmaya başladım. Bağımlılık yapmış olan her şeyde sevginin uçup yerine korkunun aldığının anlamını yeni kavramaya başladım. Hemen aklıma “Selvi Boylum Al Yazmalım” filmindeki ünlü repliğin ilk
Devam
1970’lı yılların Türk filmlerinde çalan müziklerden birisini duyduğum zaman sanki ışınlanma makinesine girip o yıllara gidiyorum. Şarkıların kulaklarımdan yaydığı tınılar, o şarkıları duyduğum anları ve yılları birden önüme getiriyor. Bunu hissedebilmek için bu şarkıları çalarken sosyal medyaya girmemek ve tek
Devam
Tatavla semtinde ( İsmi “Kurtuluş”) olarak değiştirilmiş bu kadim Rum semtinde bir apartmanda oturuyorum. Apartmanı inşa ettiren toprak sahibinin soyadı “Mısırlıyan” ama apartmanın ismi “Mısırlı” yapılmış. Bir gün Apartmana gelen su faturalarını yere bıraktıkları için posta kutularına yerleştirirken ” Serap
Devam
1990 yılında aldığım ve beni beynimden vurulmuşa döndüren ikinci kitap yine bir Osmanlı doğumlu yazardan gelmişti. Bildiğim ezberi bozan bilgiler içeren okurken samimiyetin beni içine çektiği büyülü bir dünya resmeden bir kitaptı. Loksandra- Bir İstanbul Düşü- Maria Yordanidu tarafından yazılmıştı.
Devam
Hayatın en güzel yanlarından birisi yeni bir şeyleri keşfetmek. Bu her an ve her dakika mümkün. İnsanın yaşı ilerledikçe bunun daha da farkına varıyor. Geçmişte yaptıklarının ne kadar değerli olduklarını görüyor. Yirmi yaşında emekli olmayı düşünüyordum. Emekli olup dinlenmek. Voliyi
Devam
Seyahat etmek birçok insanın tutkusu. Özellikle de Pandemi ile 2 yıl boyunca zorunlu haller dışında evden bile çıkmadığımız dönem bitti. Artık rahatça seyahat edebiliyoruz. Tabii ki seyahat etmek için de elbette para gerekiyor. Çok düşük bütçelerle de gezebiliriz. Zaman bulabilen
Devam
Yapay sınırların böldüğü dünyada gerçekler aradan pörtleyince insan bir tuhaf oluyor. Zaten gerçekler hep etrafta doluyor da görebilmek için ayık olmak lazım. Atina’da 1960’ların Yunan müziklerini çalan bir kanal açınca yine eski zamanlara gidip kendime güzel bir zamanda seyahat ısmarlamış
Devam
Psikolojide çok moda bir tabir var şu an. Tabii menşei Amerika olduğu için İngilizce. Resilience aşağı resilience yukarı her psikoloji toplantısı veya söyleşisinde bu “Resilience” geçiyor. Kelime anlamı duygusal süreklilik ya da istikrar. Hayatın dalgalanmalarında, iniş çıkışlarda ruhsal düzenimizi en
Devam
Ben 13 yaşında tanıdım kendisini. 1985 yılı ve aldığım ilk yabancı grup kasetiydi. Dünyanın her yerinde listelerde bir numaraydı. Dire Straits. Mark Knopfler bizim içim bir efsaneydi. Matematik öğretmeniydi ve gitar çalmayı kendi başına öğrenmişti. Penasız çalıyordu gitarı. Gitar sololarını
Devam
Araştırma yapmanın en güzel yanı yeni bilgilere ulaşmak ve onları başka insanlarla paylaşmak. Çünkü yeni bilgiler ve ve yerler hakkında merak etmek bizi geliştiriyor. Bu hayatın en güzel yanlarından birisi. Bu bilgileri paylaşmak da bizi yeni ve esen kılıyor. Çünkü
Devam
Son yazımda “Arbeit Macht Frei” yazım Nazilerden bahsedilmiş sanıldı. Aslında anlatmak istediğim hayatımızın tüketim toplumu ile “Toplama Kamplarına” dönüştürüldüğünü düşündüğümü anlatmak istedim. Bir ev ve araba almak için hayatımızı sadece çalışarak geçirdiğimiz hayatlarımızın aslında kölelik üzerine kurulu olduğunu anlatmak istedim.
Devam
Arbeit macht frei; “çalışmak özgürlük getirir”, “çalışmak özgür kılar”, “çalışmak insanı özgürleştirir” anlamlarına gelen bir Almanca deyiştir. Slogan, birçok Nazi toplama kampının girişinde yer almasıyla ün kazanmıştır. Alman yazar Lorenz Diefenbach, “Almanca: Arbeit macht frei” ifadesini 1872 yılında yazdığı kitabının
Devam
Bazı insanlar gece yaşamayı sever. Gecenin sessizliğinde ve karanlığında insan ayrı bir ruha bürünür çünkü. Hayatın bir başka yüzüdür. Gecenin karanlığı. Her şey karanlık bir örtünün altındadır. Gizemlidir. Net seçilemez dünya. O siyah örtünün altında her şey gizlidir. Gün olmadan
Devam
Buket Uzuner’in “Benim Adım İstanbul” kitabını okurken 45 sene geçirdiğim doğduğum ve büyüdüğüm şehri tekrar hatırladım. Zaten insan doğduğu ve büyüdüğü ve 45 sene kaldığı şehri hiç unutabilir mi? Yirminci Yüzyılın son çeyreğinde doğmuş birisi olarak ve yarım yüz yıl
Devam
Neden insanlar 6 yaşında okullara toplanıp eğitilmeye başlıyor? Bilim insanı olsunlar diye mi? Kendilerine, ailelerine, devletlerine faydalı olsunlar diye mi? Ben cevabını vereyim. Tek tip düşünen insanlar üretip , maniple etmek kolay olsun diye. Çünkü ilkokuldan itibaren çocuklara doğru olmayan
Devam