Bilgiye giden yol
Buket Uzuner’in “Benim Adım İstanbul” kitabını okurken 45 sene geçirdiğim doğduğum ve büyüdüğüm şehri tekrar hatırladım. Zaten insan doğduğu ve büyüdüğü ve 45 sene kaldığı şehri hiç unutabilir mi? Yirminci Yüzyılın son çeyreğinde doğmuş birisi olarak ve yarım yüz yıl
Devam
Neden insanlar 6 yaşında okullara toplanıp eğitilmeye başlıyor? Bilim insanı olsunlar diye mi? Kendilerine, ailelerine, devletlerine faydalı olsunlar diye mi? Ben cevabını vereyim. Tek tip düşünen insanlar üretip , maniple etmek kolay olsun diye. Çünkü ilkokuldan itibaren çocuklara doğru olmayan
Devam
“Sen bir güvercinsin Gökyüzünde uçarsın Hadi gidip bir yıldız bulalım Uzak bir dünyada” Sözleriyle başlar “Sen Bir Güvercin” şarkısı. Çok sevdiğim neşeli bir Yunan şarkısıdır. Güvercin gerçekten Yunan kültüründe çok önemli yeri olan varlıklardan birisi. İstanbul’un kedileri varsa eğer Atina’nın
Devam
Türkçede kullanılan bu iki kelime de “Politika” ve “Siyaset” başka dillerden bize geliyor. Politika Yunanca bir kelime. Kökeni “Poli” yani şehirden geliyor. Eski Yunan’da tek bir şehir gibi şehir vardı. O da şu an ki İstanbul. Politika Yunanca “πολιτική” yani
Devam
Gezgin birisinin gezerken gece kalmak için bir yere ihtiyacı oluyor. Evliya çelebi zamanında bu işlevi kervansaraylar ve hanlar yerine getiriyormuş. Daha sonra ise bun yerine oteller ve pansiyonlar aldı. Ayrıca her zaman evlerinin bir odasını kiraya verenler ya da evinin
Devam
İnsan aslında kendi kendisine karşı bile bir muamma. Kapalı kutu. Yani insan dışardan gelen uyarılara, sözlere, düşüncelere, fikirlere bakmadan evvel kendisini sakin bir kafayla durup izlemesi lazım. Yani böyle sakin kalıp kendisini izlediğinde kendisinin gizemli yanını görebiliyor. Kendini keşfetmek böyle
Devam
Evet bu başlık benim ilk makalemdi. Sanırım 2005 yılında yazmıştım. Yazdıklarımı bilgisayarda tutmaya başladığım ilk zamanlardı. Çünkü 1990’lı yıllarda ikinci el bir daktilo aldığımı hatırlıyorum. 1991 yılıydı sanırım. İşte ilk makalemde daha önce erkek kardeşim Okan’a el yazısı ile yazılmış
Devam
Hafta sonu çalışmıyorum. Hafta içi tüm gün evden çalışıyorum. O yüzden ruhum açıklık yerlere gitmek istiyor. Yeşil ve doğa görmek istiyorum. Yeni yerler görmek bana heyecan veriyor. Bana enerji katıyor. Yeni rotalar ve yeni maceralar her zaman var. Hafta sonu
Devam
Hata yaparım diyerek bir çok şeyi ertelediğimi biliyorum. Hata yapmaktan kaçmak aslında yaşamaktan kaçmak oluyor. Hayatı yaşamak denemek demek. Denemek, görmek ve risk almak demek. O yüzden piyangodan para çıksa dünyayı dolaşarak yerim o parayı. Zaten hep dünyayı dolaşma ihtiyacım
Devam
Ben on dört yaşındayken taşındığımız apartmanda 26 sene yaşadık. Çocukluğumu geçirdiğim binada kapı komşumuzun iki oğlu vardı. Aynı bizim gibi. İki kardeş. Kardeşlerin büyüğü Hasan ile çok yakındık. Birlikte zaman geçirdiğimiz için bir birimizi çok iyi tanıyorduk. Kırk beş yaşıma
Devam
Bir hafta öncesinden internet üzerinden Yunanistan-Türkiye basketbol maçını aldım. Yunanistan her yıl bu zamanlarda hazırlık için bir basketbol turnuvası düzenliyordu. Akropolis Basketbol Turnuvası. Bir basketbol sever olarak kesin bu maça gitmeliydim. Yunanistan, Polonya, Gürcistan ve Türkiye davet edilmişti. Maçlar OAKA
Devam
En uyuz olduğum şeylerden birisi bana yapacağım şeyin söylenmesidir. Ayrıca ben sormadan bana tavsiye verilmesidir. Ben kimseye tavsiye vermiyorum. Kendimce öğrendiklerimi sizinle paylaşıyorum. Televizyonda bize gösterilen şeylerin hepsi düşüncelerimizi yönetmek için yapılan yayınlar. Özellikle haberler. Bu haberleri izlemek yerine kitap
Devam
Bu sorunun çok basit bir yanıtı var. “Anadilimizi öğrendiğimiz gibi” Yani duyarak ve duyduğumuz kelimeleri söyleyerek. Dil bilgisi öğretimi bu doğal durumu zorlaştıran ve korku haline getiren gereksiz bir harekettir. Bir dili öğrenmek için o dili nasıl duyabilir ve nasıl
Devam
Her yıl bu zamanlarda Yunanistan yangın yerine dönüyor. Hektarlarca orman yanıyor. İnsanlar hayatını kaybediyor. Şehrin çevresindeki yerleşim yerleri yanıyor genelde. Ülkenin uzak bölgelerinde böyle yangınlar çıkmıyor. Atina’yı çevreleyen adalarda veya ormanlık alanlarda çıkıyor bu yangınlar. Şehrin Kuzeyi ormanlarla kaplı. Bu
Devam
“Çocuğun gördüğü düştür barış. Ananın gördüğü düştür barış. Ağaçlar altında söylenen sevda sözleridir barış. Akşam alacasında, gözlerinde ferah bir gülümseyişle döner ya baba elinde yemiş dolu bir sepet; ve serinlesin diye su, pencere önüne konmuş toprak bir testi gibi ter
Devam