Bilgiye giden yol
Küçük bir şehir hatları vapuru kimsenin dikkatini çekmezdi tabii ki. O yüzden o zaman ki Türkiye devleti yöneticileri bu sivil vapurun içine böyle bir düzenek yerleştirmişler ve haberleşmeyi bu gemi üzerinden yapmışlardı. Peki neden? İşte bunu araştırmak bana düşüyordu. 17
Devam
Karanlık loş gemi adamı kamarasına ne zaman insem bu kapının arkasındaki gizemi merak eder olmuştum. Acaba neden bu kapı kapalı tutuluyor? Neden kimse bir şey söylemiyor? Kapının altında “Nor Marmara” gazetesini kim aniden çekti? Kesin kapının arkasında bir şey olmalı?
Devam
İsmim Aziz. 48 yaşındayım. Ruhsal sorunlarım var. Ya da ben öyle sanıyorum. Kişiliğim bu şekilde oluşmuş. Başkalarını suçlamayı bıraktım. Konfor alanı yaratıp bu alanda yaşamak ise beni mahveden bir alışkanlık. İnsanların zaaflarını kullanıp onlara hoş görünüp kendi çıkarlarımı elde etmek
Devam
Hayatta ne isterseniz o sizi gelir bulur. Yani düşünceleriniz gerçekten ne ise onlar gerçeğiniz olur. Çünkü düşüncelerinize göre eylemler yaparsınız. İlkokulda matematik soruları bana çok gereksiz geliyordu ve anlamıyordum. Ailemin sorulları anlamadığım için veridği sinirli tepki beni matematikten daha da
Devam
Bizim bildiğimiz gofret uzun ve vanilya tadında olurdu. Bakkala girip dış kapağı metal gerisi karton kutu olan bisküvi veya gofret kutusuna elimizi daldırıp bir avuç alırdık. Bir de meyveli veya sade gazoz 50 kuruş! Bitti gitti. Fakat bu reklamları çıkan
Devam
1930’lu yıllarda başlayan sanayileşme ile Türkiye’nin her yerinde üretilen ürünlerin sergilendiği ve insanların buralarda sosyalleştiği Fuarlar da açılmaya başlandı. İzmir, Bursa, Samsun, İzmir ismini burada yazmadığım bir çok şehirde bu fuarlar için Sergi alanları yapıldı. Bu yerlere “Kültür Park” deniliyordu.
Devam
Uzun bir uykudan sonra tekrar gözlerini açtı. Bulunduğu odanın kasveti huzursuz vicdanını daha fazla sıkıyor ve küçük odanın duvarlarının sanki daha da daraldığını hissediyordu. Duvarlar uzun şeritler içine yerleştirilmiş bej ve kahverengi çiçeklerden oluşan duvar kâğıdı ile kaplıydı. Odanın 3
Devam
Kış akşamları çok çabuk hüzün çökerdi bizim semte. Önce ağaçlardaki kuşların cıvıltısı azalır, ağaçların gölgesinin karanlığı etrafı kaplamaya başlardı. Çıplak ağaçların insan gövdesi gibi kol bacakları andıran gölgeleri bakımsız otların üzerini örterdi. Hava daha bir soğur, keskin bir kömür kokusu
Devam
Fatih ilçesinde büyüyenler bilir. Üç çukur bostan vardır. Biri Şehremini semtinde bulunur. Karagümrük semtinde bulunan sarnıç ise stad yapılmıştır. Sonuncusu ise Yavuz Selim semtinde aynı isimli caminin arkasındadır. 3 bostanda aslında açık sarnıçlardır. Bizans döneminde su toplamak için kullanılan bu
Devam
Haluk, Penceresiz odasında tek başına bilgisayarına bakıyordu. Kumral sarı saçları vardı. Dişlek ve uzun bir surata sahipti. Nispeten düzgün, kalkık bir burnu vardı. Gözlük kullanıyordu. Uzun boylu ama hafif kamburluğu vardı. Sakin ve masum bir yüze sahipti. Yüzüne baktığınızda size
Devam
Kendisini hatırladığı zamanlar 5-6 yaşlarındaydı. Dedesinin ve Annanesinin onu yetimhanede ziyaret ettiğini hatılıyordu. Anne Babasını hiç hatırlamıyordu. İsmi Tezcan. Koyu kestaane kısa kesilmiş saçları var. Şu an 48 yaşında. Koyu yeşil gözleri ve buğday renginde bir tene sahip 1.78m boylarında
Devam
Bu fikir uzun yıllardır aklımda bir yerde durur ve ne zaman o şarkılardan birinin tınılarını duyursam kardeşime verdiğim 10 şarkılık liste aklıma gelir. Bu liste benim Cenaze törenimde çalınmasını istediğim şarkılardır. Aslında sadece lsiteyi kardeşime verdim ama şarkıların cenaze töreninde
Devam
Hayır, Rahmetli Cem Karacanın söylediği o eşsiz şarkıdan bahsetmeyeceğim bugün. İnsanı 1960ların sonuna doğru götüren ve derinden etkileyen o şarkının tınıları fonda çalarken zihnimin duvarlarına asılı duran o resimden bahsedeceğim.Hepimizin böyle anı foroğrafları yokmudur zihninde ve kalbinde?Herkesin yaşadığı bazı olaylar,
Devam
Sonbahar sarı hüzünlerini dökerdi yaprak yaprak sakin semtimizin sokaklarına. 1980li yılların Kızıltoprak semti dutlukları, kocaman bahçeli konaklarıyla hala tam olarak apartmanlara teslim olmamıştı. Sokağımız çıkmaz bir sokaktı ve minibüs caddesinden girdiğinizde solunuzda kocaman bir bahçenin içinde çam ağaçlar ve türlü
Devam
Sabahın çok erken saatlerinde Kadıköy’den kalkan Adalar vapuruna el ele bindiler yine. Tam 33 senedir yaptıkları gibi. Her sabah bu vapura binip yaz kış kar kıyamet demeden Büyükada çarşısında bulunan Cenevizlilerden kalma bir binada bulunan ev yemeği lokantasını açmaya gidiyorlardı.
Devam