Bilgiye giden yol
Yaşadığımız altmış daireli sosyal meskende altmış ayrı dünya vardı. Bu demekti ki altmış ayrı hayat ve 60 ayrı serüven. Babam 26 yaşında askere gidince ben de 5 yaşında iki yıl süresince babasız kalmış oldum. Aileye yeni bir üye gelecekti. Annem
Devam
Bu yazıyı yazmak için bir türlü ilham gelmiyordu. Bayağı bir zaman geçti ben ekrana bakıyorum ekran bana. İlham getirecek sesi buldum sonunda! “Dusty Springfield – Son of a Preacher “ Türkçeye “İmamın oğlu” diye çevirebiliriz tabii ki. Şarkıyı dinlerken ruhum
Devam
İsmim Okan. Size çocukluğumda yaşadığım bir anımı anlatacağım. Yani bu hikayenin ana karekteri benim. Bu hikayenin geçtiği zaman 12 yaşındaydım. Kumral saçlarım o zamanın şarkıcıları gibi uzundu. Cem Karaca hayranıydım. Saçlarımı ona benzetmek için elinden geleni yapıyordum. Gözlüğüm yoktu. 8
Devam
Toplu taşıma aracı olarak Kadıköy Kumluk bölgesinden kalan iki belediye otobüsü ile 1980li yılların Fenerbahçe semtine gidilirdi. 6A ve 6 numaralı otobüsler eski Kadıköy şehremaneti binası yanındaki otobüs duraklarından kalkardı. Otobüslerimiz 302 Mercedes’ti. Otobüslerden biri Kadıköy’den gelirken Kalamış Fener caddesine
Devam
Tahta, yıkılmaya yüz tutmuş boyası dökülmüş ve gerçek boyası olan lacivert ve beyazın kaybolup çürümüş tahta rengi griye dönüşmüş olan Kasımpaşa iskelesinden Haliç istikametine bakınca kirli hava bulutu ve kömür dumanı içinde karaltı olarak kırmızı rum erkek lisesinin tuğla duvarlarını
Devam
Tek katlı ve yüksek gecekondulardan oluşan mahallenin sıcak yaz gecesi sessizliği damlardan birinden düşen çocuğun ağlaması ile bozulmuştu. Yaklaşın 3,5 metre yüksekten düşen erkek çocuğu avazı çıktığı kadar bağırıyordu. İsmi Salihti. Sekiz kardeşin sondan dördüncüsüydü. Tüm Adana hızlı bir şekilde
Devam
İlk uçak yolculuğunu ne zaman yaptınız? Nereye yaptınız? İlk uçak yolculuğumu çok iyi hatırlıyorum. 1995 yılının soğuk bir Kasım ayıydı. İstanbul-Bakü uçak biletimi tek yön olarak almıştım. Taksim Cumhuriyet caddesinden gidip bizzat almıştım. O zaman böyle elektronik bilet yoktu. Bileti
Devam
Sıcak bir temmuz günü düşünün. Karnınız aç. İstanbul’da Beşiktaş’tan Kadıköy yönüne gitmeniz lazım. Bindiniz bir şehir hatları vapuruna. Canınız ne çeker? Benim canım çay ve tost ama karışık olanından çekti. Artık belediyenin BEL-TUR firması tarafından işletilen vapur büfesine gidip bir
Devam
11 yıl sonra keşfettiğim bir baş yapıt olan “Breaking Bad” dizisinin baş karakteri “Walter White” hakkında Türk dizi severlerin verdiği isim bu. “Walter Reis” Tüm sezonları henüz bitirmedim. 3.Sezon 10.Bölüm sonunda bu dizi hakkında yazmakla acele mi ettim bilmiyorum. Gördüğüm
Devam
Küçük bir şehir hatları vapuru kimsenin dikkatini çekmezdi tabii ki. O yüzden o zaman ki Türkiye devleti yöneticileri bu sivil vapurun içine böyle bir düzenek yerleştirmişler ve haberleşmeyi bu gemi üzerinden yapmışlardı. Peki neden? İşte bunu araştırmak bana düşüyordu. 17
Devam
Karanlık loş gemi adamı kamarasına ne zaman insem bu kapının arkasındaki gizemi merak eder olmuştum. Acaba neden bu kapı kapalı tutuluyor? Neden kimse bir şey söylemiyor? Kapının altında “Nor Marmara” gazetesini kim aniden çekti? Kesin kapının arkasında bir şey olmalı?
Devam
İsmim Aziz. 48 yaşındayım. Ruhsal sorunlarım var. Ya da ben öyle sanıyorum. Kişiliğim bu şekilde oluşmuş. Başkalarını suçlamayı bıraktım. Konfor alanı yaratıp bu alanda yaşamak ise beni mahveden bir alışkanlık. İnsanların zaaflarını kullanıp onlara hoş görünüp kendi çıkarlarımı elde etmek
Devam
Hayatta ne isterseniz o sizi gelir bulur. Yani düşünceleriniz gerçekten ne ise onlar gerçeğiniz olur. Çünkü düşüncelerinize göre eylemler yaparsınız. İlkokulda matematik soruları bana çok gereksiz geliyordu ve anlamıyordum. Ailemin sorulları anlamadığım için veridği sinirli tepki beni matematikten daha da
Devam
Bizim bildiğimiz gofret uzun ve vanilya tadında olurdu. Bakkala girip dış kapağı metal gerisi karton kutu olan bisküvi veya gofret kutusuna elimizi daldırıp bir avuç alırdık. Bir de meyveli veya sade gazoz 50 kuruş! Bitti gitti. Fakat bu reklamları çıkan
Devam
1930’lu yıllarda başlayan sanayileşme ile Türkiye’nin her yerinde üretilen ürünlerin sergilendiği ve insanların buralarda sosyalleştiği Fuarlar da açılmaya başlandı. İzmir, Bursa, Samsun, İzmir ismini burada yazmadığım bir çok şehirde bu fuarlar için Sergi alanları yapıldı. Bu yerlere “Kültür Park” deniliyordu.
Devam