Bilgiye giden yol
1990’lı yılların başıydı. Carlos Menem Arjantin Başbakanı olduğunda ilk kez duymuştum. “El Turco” sözcüğünü. İspanyolca Türk demek olan bu sözcük 1800’lü yıllarda Osmanlı İmparatorluğu sınırları içinde bulunan “Suriye” ve “Lübnan” kökenli insanlar için kullanılıyordu. Osmanlı pasaportu ile Güney Amerika’ya geldikleri
Devam
Hayatın en güzel yanlarından birisi yeni bir şeyleri keşfetmek. Bu her an ve her dakika mümkün. İnsanın yaşı ilerledikçe bunun daha da farkına varıyor. Geçmişte yaptıklarının ne kadar değerli olduklarını görüyor. Yirmi yaşında emekli olmayı düşünüyordum. Emekli olup dinlenmek. Voliyi
Devam
Evren bana mesajında dedi ki ; “Ağabey, akşam üstü müsait olabilirim beni ara” şaka bir yana bu yazı vesilesi ile sevgili arkadaşım Evren’e de selamlarımı iletiyorum. Ben gerçekten de hayatımızın bizim hayata verdiğimiz mesajlarla şekillendiğini ve kaderimizin bizim tarafımızdan çizildiğine
Devam
1970’ler ile 1980’li yıllarda yaşamamış insanlara o zamanı çocukken yaşamış birisi olarak anlatmak gerçekten çok hoş oluyor. O zamanın müziklerini dinleyerek anlatmak da işin başka güzel bir yanı. O zaman duyduğum şarkıları dinlerken anılarım bir bir dökülüveriyor aklımdan klavyeme. Mesela
Devam
“Sen bir güvercinsin Gökyüzünde uçarsın Hadi gidip bir yıldız bulalım Uzak bir dünyada” Sözleriyle başlar “Sen Bir Güvercin” şarkısı. Çok sevdiğim neşeli bir Yunan şarkısıdır. Güvercin gerçekten Yunan kültüründe çok önemli yeri olan varlıklardan birisi. İstanbul’un kedileri varsa eğer Atina’nın
Devam
Gezgin birisinin gezerken gece kalmak için bir yere ihtiyacı oluyor. Evliya çelebi zamanında bu işlevi kervansaraylar ve hanlar yerine getiriyormuş. Daha sonra ise bun yerine oteller ve pansiyonlar aldı. Ayrıca her zaman evlerinin bir odasını kiraya verenler ya da evinin
Devam
Sabahın çok erken saatlerinde Kadıköy’den kalkan Adalar vapuruna el ele bindiler yine. Tam 33 senedir yaptıkları gibi. Her sabah bu vapura binip yaz kış kar kıyamet demeden Büyükada çarşısında bulunan Cenevizlilerden kalma bir binada bulunan ev yemeği lokantasını açmaya gidiyorlardı.
Devam
Tütün kokusu ile rakı kokusunun karıştığı küçük oda gereğinden fazla ısınmıştı. Evin küçük penceresinin soğuktan camları buharlaşmıştı. Buğulanmış camlardan Marmara Denizi gözükmez olmuştu. Zeytinburnu açıklarına demirlemiş kum kosterlerini görmek için üzerimdeki orlon kazağımı cama sürdüm. Turuncu renkli kazağımın içine giren
Devam
Dil aynı insanlık gibi sürekli güncellenip yenilenen bir olgu. Sürekli yeni kelimelerin türetildiği ve değişken bir oluşum. 1970’li yıllarda hatta 12 Eylül Darbesinden sonra bile Mizah dergileri Türkiye’de muhalefetin bel kemiği olmuştur. Gırgır, Fırt, Çarşaf gibi dergiler de bu tarz
Devam
Bu ay kendi kendime dedim ki her gün bir yazı yazabilir misin? Her gün değişik bir konu bulabilir misin? Bulurum ve yaparım dedim. İnanın kolay değil. Her gün aynı şeye odaklanma ve bir rutin yaratmak gerçekten emek istiyor. Öncelikle bir
Devam
Bu okula müdür olmak istemim sebebi “Müdür” olmak değildi. Ünvan, koltuk falan değil. Sadece ünvan olursa hem kendime hem de okuldaki herkese dolay yoldan kötülük etmiş olurdum. Amacım yardım etmek olacaktı. Her konuda insanlara, kendime yardımcı olmak. O sabah bu
Devam
Küçüklüğümden beri Matematik derslerini hiç anlamadım. Anlamadıkça, bilemedikçe üstüme gelen ve bağırıp çağıran ebeveynlerimin sabırsız ve sevgisiz tepkileriyle bu dersten nefret ettim. Nefret aslında korkunun bir ürünüdür. İçimizdeki korkunun tetiklediği bir kara noktadır. Korku kızgınlığı, kızmak ise nefreti getirir. Nefret
Devam
İstanbul’dan gelen biri olarak bana öncelikle küçük ve kompak gelen bu şehrin zaman geçtikçe aslında küçük bir alana yayılmadığını görmeye başladım. Şehrin ana merkezi 3 tane meydandan oluşuyor. Syntagma, Monstraki ve Omonia meydanları. Monastraki antik Akropolün altına denk düşüyor ve
Devam
İstanbullu biri olarak ne zaman doğup büyüdüğüm şehri özlesem Atina’da bana şehrimi en çok “Δημοτικη Αγορα”‘ya giderim. Diğer adıyla “βαρβακειοσ Αγορα” Yani Athenas caddesindeki Merkez Balık ve Et Pazarı.Bina 1878-1880 yılları arasında Ioannis Koumelis isimli mimar tarafından inşa edilmiştir. Yunan
Devam
Frenk Kulesi, Atina Dükleri sarayının bir parçası olarak Atina Düklüğü tarafından Atina Akropolü üzerine inşa edilmiş bir ortaçağ kulesi idi. 1874 yılında girişimde ve Heinrich Schliemann’ın finansmanı ile Yunan makamları tarafından yıkıldı.. Bunlardan en ünlüsü ise Atina Dukalığı zamanında yapılmış
Devam