Bilgiye giden yol
En çok o yiyecek sizin yok bizim tartışmalarında araya girip konuşasım geliyor. Ortak kültür diye bir şey var ve bu ulus devletlerin üretilmesiyle kavgaya dönüştürüldü. Yiyecekler de diller de tüm insanlığın. Hepimizin! Kimseye ait değil, bize ait. Ortak olarak yan
Devam
Başlıktaki gibi konuşmaya başlayan insanları dinlemek ve izlemek beni çok geliştiriyor. “Ben Irkçı Değilim, Ama” diye başlayıp gelişme ve sonuç kısmının bana neler anlatacağını aslında biliyorum. Parmak izi bile farklı olan her insanın bir farkı olduğu için çeşitlerini görmek istiyorum.
Devam
45 sene İstanbul’da yollarda sürünmüş birisi olarak bu konuda İstanbul’da yaşayan herkes gibi bir sürü değerli bilgiye sahip olduğumu düşünüyorum. Bir yerden bir yere gidecek olan bir İstanbullu önce o gideceği yere raylı ulaşımla gidebilir mi? Ona bakar. Trafiğe bulaşmaz.
Devam
Paylaşılmayan her tecrübe ve bilgi boştur diye düşünüyorum. Tabii ki bilgiyi paylaştıkça kıskanan da çoğalıyor. Çoğalsın tabii ki sorun değil. Biz paylaşmaya devam edeceğiz ki faydalanan ve hayır duası edenler olsun. Pire-Atina hali hazırda 3 metro hattı, bir banliyö tren
Devam
Bazı şehirler vardır yazın da gitsen kışın da gitsen hüzünlüdür. Bilemezsin neden. Belki derininde verdiği bir duygu vardır. Belki tarihini bilmektendir. Moskova da hüzünlü şehirlerden birisidir. İstanbul, New York, Guangzhou gibi uçsuz bucaksız bir şehir. En güzel ayı bence ağustos
Devam
1982 yılıydı sanırım. Büyükçekmece sadece yazın gidilen çok uzak, yazlıklarla dolu bir ilçeydi. Siteler yapılmaya başlamıştı ama hala boş alan çoktu. Fayton ile gezilen sahili tertemizdi. Babamın çok yakın arkadaşı Erol Ağabey’in yazlığı buradaydı. Ayrıca o yaz oturmak istemedikleri Fenerbahçe
Devam
Bir FB arkadaşım Türkçe’nin Arapça tarafından esir edildiğini söylediği zaman düşündüm . Sosyal Medya bazen hayatımızda çok fazla yer kaplıyor. Onu kontrol altına almak gerçekten bizim için önemli. Sosyal Medya hesaplarımdan birisinde Arapçanın bizi esir aldığına inanan bir insanın aslında
Devam
Sanıyorum 2012 yılıydı. Kızıma tiyatro tadında kitap okursam daha iyi olur diye düşündüm. Akşam o uyurken okuduğum masalları düzgün bir Türkçe ile yorulmadan okumak istiyordum. Bunun için İSMEK isimli belediye eğitin merkezinin ücretsiz diksiyon kuzuna yazıldım. Hocamız bir tiyatro oyuncusu
Devam
Okuduklarımız ve dışarıdan duyduklarımız ve öğrendiklerimiz bizim hayata bakış açımızı daha doğrusu dünyamızı oluşturuyor. İsviçre’ye gittiğimde 3.gün gözümde arpacık çıktı. Çok şaşırdım. İsviçre gibi bir ülkede nasıl mikrop olur? Gelir gözümde enfeksiyon yapar ve kızartır gözümü. Gözümü balon gibi yapar
Devam
İmplant Fransızca bir kelime ve TDK sözlükte anlamı şöyle geçiyor “Doku Ekimi” Yani bize sonradan eklenen bir doku veya ek. Diş İmplantı veya Saç İmplantı gibi. Bu bilgiyi aklınızda tutup hemen asıl konuya gelelim. Bu implant bize ilkokul ile takılıyor.
Devam
40 derece sıcaklığın görüldüğü şu günlerde sokakta yaşayan evcil hayvanların en büyük ihtiyacı gölge bir yer ve bir kap su ve biraz mama. Binlerce yıl önce evcilleştirip sonra sokağa saldığımız bu hayvanlar aslında melekler. Meleklere yardım etmek bizim ruhumuzu sevgi
Devam
En sevdiğim şeylerden birisi ortam değiştirmek. Bulunduğum şehirde gitmediğim semtlere gidip kaybolmak. Tekrar yönümü bulmak. Aslında GPS yani uydu ile yön bulma cihazı cep telefonlarına girdiğinden beri kolayına kaçıp hemen yönümü buluyorum. Bunu en çok Nisan ayında yaptığım Arnavutluk gezisinde
Devam
1980’lerin başı. Hangi gün ve ay hatırlamıyorum. Cumartesi veya Pazar akşamı olmalı. 8 yaşındayım. Çekoslovakya’da oynanan Voleybol Kadınlar Şampiyon Kulüpler Kupasında Dinamo Tiran’ı Yenip 2. olduğumuzu hatırlıyorum. Voleybol Avrupa Kadınlar Şampiyon Kulüpler Kupasında Final oynuyoruz. Eczacıbaşı o sezon ilk kez
Devam
Hayatımda bazı ülkelere gitme sebebim zihinsel olarak çekildiğim için diyebilirim. İçimde öyle bir istek oluyor ki bu illa gidip görmem lazım ve gidip görmeden bitmiyor bu istek ve çekim. Gittiğim onlarca ülke içinde Yunanistan, Bosna-Hersek ve İtalya’da Ravenna şehri diyebilirim.
Devam
1980’li yıllarda Tarlabaşı ve çevresi terkedilmiş Rum evleriyle doluydu. Bu evlerde genelde gömlek ve pantolon dikim atölyeleri olurdu. Babamın konfeksiyon dükkanı olduğu için bu atölyelerden aldığımız gömlek, pantolonları aşağıdaki Kasımpaşa’da bulunan dükkânımıza götürüp satardık. Osman Bey’den aldıysak malları pangaltı-kasımpaşa dolmuşu
Devam