Bilgiye giden yol
İlk okuduğum hikayesi Sarnıç hiç bir zaman aklımdan çıkmaz. Kemalettin Tuğcu falan da okudum çocukken ama Sait Faik hikayesinde bahsettiği durumları o kadar detaylı ve çok yönlü anlatır ki sanki kendiniz o anda ve o yerde bulursunuz. Dikkatli bir şekilde
Devam
Gezgin birisinin gezerken gece kalmak için bir yere ihtiyacı oluyor. Evliya çelebi zamanında bu işlevi kervansaraylar ve hanlar yerine getiriyormuş. Daha sonra ise bun yerine oteller ve pansiyonlar aldı. Ayrıca her zaman evlerinin bir odasını kiraya verenler ya da evinin
Devam
Evet bu başlık benim ilk makalemdi. Sanırım 2005 yılında yazmıştım. Yazdıklarımı bilgisayarda tutmaya başladığım ilk zamanlardı. Çünkü 1990’lı yıllarda ikinci el bir daktilo aldığımı hatırlıyorum. 1991 yılıydı sanırım. İşte ilk makalemde daha önce erkek kardeşim Okan’a el yazısı ile yazılmış
Devam
Hafta sonu çalışmıyorum. Hafta içi tüm gün evden çalışıyorum. O yüzden ruhum açıklık yerlere gitmek istiyor. Yeşil ve doğa görmek istiyorum. Yeni yerler görmek bana heyecan veriyor. Bana enerji katıyor. Yeni rotalar ve yeni maceralar her zaman var. Hafta sonu
Devam
Hata yaparım diyerek bir çok şeyi ertelediğimi biliyorum. Hata yapmaktan kaçmak aslında yaşamaktan kaçmak oluyor. Hayatı yaşamak denemek demek. Denemek, görmek ve risk almak demek. O yüzden piyangodan para çıksa dünyayı dolaşarak yerim o parayı. Zaten hep dünyayı dolaşma ihtiyacım
Devam
Ben on dört yaşındayken taşındığımız apartmanda 26 sene yaşadık. Çocukluğumu geçirdiğim binada kapı komşumuzun iki oğlu vardı. Aynı bizim gibi. İki kardeş. Kardeşlerin büyüğü Hasan ile çok yakındık. Birlikte zaman geçirdiğimiz için bir birimizi çok iyi tanıyorduk. Kırk beş yaşıma
Devam
Bir hafta öncesinden internet üzerinden Yunanistan-Türkiye basketbol maçını aldım. Yunanistan her yıl bu zamanlarda hazırlık için bir basketbol turnuvası düzenliyordu. Akropolis Basketbol Turnuvası. Bir basketbol sever olarak kesin bu maça gitmeliydim. Yunanistan, Polonya, Gürcistan ve Türkiye davet edilmişti. Maçlar OAKA
Devam
En uyuz olduğum şeylerden birisi bana yapacağım şeyin söylenmesidir. Ayrıca ben sormadan bana tavsiye verilmesidir. Ben kimseye tavsiye vermiyorum. Kendimce öğrendiklerimi sizinle paylaşıyorum. Televizyonda bize gösterilen şeylerin hepsi düşüncelerimizi yönetmek için yapılan yayınlar. Özellikle haberler. Bu haberleri izlemek yerine kitap
Devam
Bu sorunun çok basit bir yanıtı var. “Anadilimizi öğrendiğimiz gibi” Yani duyarak ve duyduğumuz kelimeleri söyleyerek. Dil bilgisi öğretimi bu doğal durumu zorlaştıran ve korku haline getiren gereksiz bir harekettir. Bir dili öğrenmek için o dili nasıl duyabilir ve nasıl
Devam
Sabahın çok erken saatlerinde Kadıköy’den kalkan Adalar vapuruna el ele bindiler yine. Tam 33 senedir yaptıkları gibi. Her sabah bu vapura binip yaz kış kar kıyamet demeden Büyükada çarşısında bulunan Cenevizlilerden kalma bir binada bulunan ev yemeği lokantasını açmaya gidiyorlardı.
Devam
Tütün kokusu ile rakı kokusunun karıştığı küçük oda gereğinden fazla ısınmıştı. Evin küçük penceresinin soğuktan camları buharlaşmıştı. Buğulanmış camlardan Marmara Denizi gözükmez olmuştu. Zeytinburnu açıklarına demirlemiş kum kosterlerini görmek için üzerimdeki orlon kazağımı cama sürdüm. Turuncu renkli kazağımın içine giren
Devam
Dil aynı insanlık gibi sürekli güncellenip yenilenen bir olgu. Sürekli yeni kelimelerin türetildiği ve değişken bir oluşum. 1970’li yıllarda hatta 12 Eylül Darbesinden sonra bile Mizah dergileri Türkiye’de muhalefetin bel kemiği olmuştur. Gırgır, Fırt, Çarşaf gibi dergiler de bu tarz
Devam
Bu ay kendi kendime dedim ki her gün bir yazı yazabilir misin? Her gün değişik bir konu bulabilir misin? Bulurum ve yaparım dedim. İnanın kolay değil. Her gün aynı şeye odaklanma ve bir rutin yaratmak gerçekten emek istiyor. Öncelikle bir
Devam
Bu okula müdür olmak istemim sebebi “Müdür” olmak değildi. Ünvan, koltuk falan değil. Sadece ünvan olursa hem kendime hem de okuldaki herkese dolay yoldan kötülük etmiş olurdum. Amacım yardım etmek olacaktı. Her konuda insanlara, kendime yardımcı olmak. O sabah bu
Devam
Küçüklüğümden beri Matematik derslerini hiç anlamadım. Anlamadıkça, bilemedikçe üstüme gelen ve bağırıp çağıran ebeveynlerimin sabırsız ve sevgisiz tepkileriyle bu dersten nefret ettim. Nefret aslında korkunun bir ürünüdür. İçimizdeki korkunun tetiklediği bir kara noktadır. Korku kızgınlığı, kızmak ise nefreti getirir. Nefret
Devam