Bir Zamanlar Kasımpaşa’da

Babam 1995 yılında işi değiştirmek zorunda kaldı. Bahriye Caddesi Öztiryakilerin gelmesi ile Endüstriyel Mutfak mağazaları caddeyi doldurmaya başladı. Hazır Giyim artık eskisi gibi iş yapmıyordu. Kasımpaşa’da üretim artık azalmaya başlamıştı. Bedrettin Dalanın Haliçteki fabrikaları şehir dışına göndermesi ile eskisi gibi alım gücü yüksek işçiler Kasımpaşa’da kalmamıştı. O da Endüstriyel Mutfak işine döndü. Kasımpaşa’da eskiden beri olan OMIS, Senur gibi firmalara yeni firmalar katılmaya başladı. Bundan dolayı kiranın daha ucuz olduğu yerlerde atölyeler açılmaya başladı. Atıl şartlarda buz gibi dükkanlarda sanayi buzdolabı, tost makinesi veya paslanmaz mutfak üretiyorlardı.
Bu dükkanların çoğuda Okmeydanı- Dörtyol gibi semtlerdeydi. Babamla birlikte çalışırken oraya gidip ara sokaklardaki bu atölyelerde ürünlerin bitmesini bekliyorduk. Ya da ürünleri alıp son tüketiciye götürüyorduk. Binaların arasında Menzil taşlarını görüyorduk. Beton ormanı içide bu mermer yazıtlar bize aslında çok şey söylüyordu. Nasıl geçmişimizi para ile değiştiğimizi anlatıyordu. Semttin büyüklerinden dinlediğimize göre Piyalepaşa Bulvarı bostanların üstüne yapılmış. Bomboş duran Okmeydanı da gecekondulara teslim olmuş. Bomboş otlaklar bina ile önce tek katlı evler sonra apartmankondular ile dolmuş. Ben bu sokaklarda gezerken hep hüzüne kapılırdı. Piyalepaşa Bulvarının kenarlarında kurban gidip alırdık. Bostanlardan zerzevat alırdık. Zamanla tüm bostanlar bina doldu. Ciğerciler ile bostancılar Arnavuttu. Kasımpaşa’da küçük yıkımlarla yok olan yerler gibi bostanlar da yok oldu. Cadde üstünde şimdi boşluk olan Çiviciler sokağının yanındaki kısımdaki dükkanlarda Pastane, Kasetçi, Uzay Elektrikçi Ahmet Abi vardı. Bir de Gaziantepli tatlıcıyı hatırlıyorum. Viyadük yapmak için yıkılan bu ada da çok eski Cezayirli Gazi Hasanpaşa Çeşmesi de yok edildi.